محققان طرحی برای ایجاد بیتکوین محافظتشده یا همان (Shielded Bitcoin) ارائه کردهاند که میتواند امکان انجام تراکنشهای خصوصی را بدون تغییر قوانین اصلی شبکه بیتکوین فراهم کند. این طراحی که از مدل حریم خصوصی زیکش (Zcash) الهام گرفته، میتواند مبلغ تراکنش، فرستنده و گیرنده را از دید عمومی پنهان کند.
اگرچه این ایده هنوز در مراحل اولیه قرار دارد و سازوکار ورود و خروج بیتکوین واقعی از این سیستم بهطور کامل مشخص نشده است، اما میتواند یکی از مسیرهای جدید برای افزایش حریم خصوصی در بزرگترین شبکه رمزارزی جهان باشد.
در این طراحی، بیتکوین در قالب سوابق رمزگذاریشدهای به نام یادداشت (Note) نگهداری میشود. هنگام خرج کردن این دارایی، یک نشانگر به همراه یک اثبات ریاضی منتشر میشود تا مشخص شود کاربر مالک وجوه بوده و بیتکوین جدیدی ایجاد نشده است.
در نتیجه، اطلاعات اصلی پرداخت برای عموم قابل مشاهده نخواهد بود، در حالی که امکان بررسی اعتبار آن توسط نرمافزارهای خارج از لایه اصلی بیتکوین وجود دارد.
این رویکرد با زیکش تفاوت مهمی دارد. در زیکش، خود شبکه بررسیهای مربوط به تراکنشهای محافظتشده را انجام میدهد؛ اما در طرح بیتکوین محافظتشده، دادههای رمزگذاریشده روی بلاکچین بیتکوین قرار میگیرند و اعتبارسنجی آنها به نرمافزار جداگانهای واگذار میشود.
تراکنشهای معمولی بیتکوین بهصورت عمومی قابل مشاهده هستند و آدرسها و مبالغ انتقالیافته در بلاکچین ثبت میشوند. در صورتی که یک آدرس به فرد یا شرکت مشخصی مرتبط شود، امکان بررسی سایر تراکنشهای مرتبط با آن نیز افزایش پیدا میکند.
به همین دلیل، توسعهدهندگان در ماههای اخیر توجه بیشتری به استفاده از رمزارزها برای پرداخت حقوق، پرداختهای تجاری و هزینههای روزمره داشتهاند؛ کاربردهایی که در آنها حفظ حریم خصوصی میتواند اهمیت بیشتری پیدا کند.
با وجود ایده جذاب این طرح، هنوز یک بخش مهم آن حل نشده است: مکانیزم ورود بیتکوین واقعی به سیستم و برداشت دوباره آن.
مقاله فعلی توضیح کاملی درباره نحوه قفل کردن بیتکوینهای معمولی و آزادسازی آنها ارائه نمیکند و این موضوع به تحقیقات بعدی و استفاده از فناوریهایی مانند PIPE موکول شده است.
به همین دلیل، منتقدان معتقدند تا زمانی که سازوکار مطمئنی برای واریز و برداشت بیتکوین واقعی وجود نداشته باشد، این طراحی با محدودیتهایی روبهرو خواهد بود.
این طرح از نظر اندازه تراکنش نیز با تراکنشهای معمولی بیتکوین تفاوت دارد. بر اساس برآورد ارائهشده در مقاله، یک انتقال خصوصی حدود ۷۰۰ بایت مجازی حجم دارد؛ در حالی که یک تراکنش معمولی بیتکوین حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ بایت است.
در نتیجه، تراکنشهای خصوصی میتوانند به کارمزد بیشتری نیاز داشته باشند؛ در این طراحی، حدود چهار برابر کارمزد یک تراکنش معمولی برآورد شده است.
طرح بیتکوین محافظتشده هنوز یک راهکار کامل و آماده استفاده نیست و بخشهایی مانند سازوکار واریز و برداشت، امنیت سیستم و بهینهسازی کیف پولها همچنان نیازمند توسعه بیشتر هستند.
با این حال، ایده اصلی اهمیت زیادی دارد: امکان اضافه کردن لایهای از حریم خصوصی به بیتکوین، بدون نیاز به تغییر قوانین اصلی شبکه.
اگر این چالشها در ادامه حل شوند، چنین طراحیهایی میتوانند مسیر استفاده از بیتکوین را در پرداختهای خصوصی و کاربردهای روزمره تغییر دهند.
این مقاله بر اساس گزارشی از کویندسک (CoinDesk) تهیه و در یوبیتکس بازنویسی شده است.
منبع: کوین دسک